เจ้าโต เว็บล็อก

ปีนึงมันผ่านไปเร็วนะ
ปีที่ผ่านมา มีคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตเยอะมากๆ
มีทั้งเรื่องที่ดีๆ และเรื่องที่ไม่ดีต่างๆผสมปนเปกันไป
ซึ่งมันเป็นที่ผมเองน่ะแหละที่ไม่ยอมเข้าใจตัวเองเสียที...
ปีนึงแล้วที่ใช้เมล์อันนี้ ปีนึงแล้วที่คุยกับคนหลากหลาย
ปีนึงแล้วที่ทำอะไรไว้มากมาย และเป็นปีที่รู้สึกว่าได้ตามใจตัวเองเยอะมาก
ได้ทำอะไรๆตามที่อยาก ได้ออกไปเจอคนนั้น...ไปเจอคนนี้...
ดีใจนะที่ได้เก็บเอาส่วนที่ดีๆ ที่ผ่านเข้ามานั้นเอาไว้...
จนผมเองเกือบจะลืมไปแล้วว่าคนคนแรกที่ผมคุยคือใคร
คนที่ยอมบอกอะไรผมเกือบจะทุกอย่าง ทุกอย่างจริงๆ
...ถึงแม้ว่าผมเองจะปิดบังบางสิ่งบางอย่างที่มันไม่น่าจะปิดบังเค้าไว้ก็ตาม
ก็เพราะมันคือครั้งแรก...

ผมยังไม่ไว้ใจโลกใบนี้ ผมยังกลัวที่จะเปิดเผย
ผมยังไม่กล้าพอที่จะบอก...วันนึงเมื่อเค้ารู้ความจริงที่เค้าควรจะเห็นมานาน
มันเป็นสิ่งที่ไม่น่าจะปิดบังกัน แต่ก็นั่นแหละ ความคิดที่ยังเด็กเกินไป
ความไม่รู้ประสาอะไร เอาแต่ใจตัวเอง...จนสุดท้าย ก็เสียเค้าไป
ความรู้สึกดีๆที่เคยเกิดขึ้นมานั้น อยู่ๆมันก็จะหายไป จะหายไปจากผม
เสียใจนะ รู้สึกนะ เศร้าจริงๆ ไม่ใช่ว่าจะไม่รู้สึกอะไรเลย คนที่ผมอยากจะไว้ใจ
คนที่ผมอยากจะคุยด้วยมากๆ
...เค้าก็จากผมไป

จนวันนี้ กลับมาย้อนไปดูที่ผ่านมา ยังเสียใจกับเหตุการณ์ครั้งนั้น
อาจเพราะเป็นคนแรกที่คุยภาษาเดียวกัน คนแรกที่ได้คุยอย่างจริงใจ
คนแรกที่จากไปได้สอนอะไรหลายๆอย่างเลยนะ ปีนึงที่ผ่านมา
ผมเปิดใจรับอะไรใหม่ๆ ที่ผ่านมา ยอมรับทุกสิ่งที่เกิดขึ้น
และพร้อมที่จะก้าวสู่สิ่งใหม่ ก้าวไปสู่อะไรที่แตกต่างไปจากเมื่อ1ปีที่ผ่านมา

ถ้าเกิดเค้าคนนั้นที่ผมเพิ่งไปเจอเข้าโดยบังเอิญได้แวะเข้ามาอ่าน
ผมก็อยากจะบอกให้รู้เค้านะครับ ว่าเค้าคือคนแรกของผม...
คนแรกที่ทำให้ผมเสียใจได้มากขนาดที่คุณก็คงจะคิดไม่ถึง
คนแรกที่สอนให้ผมเปิดใจ ยอมรับสิ่งที่จะเกิดขึ้น
คนแรกที่ผมอยากจะบอกว่า.... ผมโตขึ้นแล้วนะ
และยังคงคิดถึงเรื่องต่างๆในช่วงเวลานั้นของเรา
ผมขอโทษและเสียใจกับมันจริงๆ

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

เอนทรี่นี้เขียนให้กับคุณหมอนะครับ เดิมทีเขียนไว้ใน มายสเปซ ของMSN
แต่ตั้งแต่แอดเมล์ใหม่ของเค้าไป เค้าก็ไม่เคยมาออนเลย
เค้าจะรู้มั๊ยนะว่าผมจะรู้สึกยังไง นี่ก็ปีกว่าๆแล้วที่เราไม่ได้คุยกัน